!!!چه رسم جالبی است

...محبتت را می گذارند پای احتیاجت …
 


...صداقتت را می گذارند پای سادگیت …


...سکوتت را می گذارند پای نفهمیت …


...نگرانیت را می گذارند پای تنهاییت …


...و وفاداریت را پای بی کسیت …


!!!و آن قدر تکرار می کنند که خودت باورت می شود


که تنهایی و بی کس و محتاج...


...آدم ها آن قدر زود عوض می شوند …


آن قدر زود که تو فرصت نمی کنی به ساعتت نگاهی بیندازی...


و ببینی چند دقیقه بین دوستی ها تا دشمنی ها فاصله افتاده است …