ﻧﻪ ﺣﻮﺻﻠـــﻪ ﯼ ﺩﻭﺳـــﺖ ﺩﺍﺷﺘــﻦ ﺩﺍﺭﻡ
ﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫـــــــﻢ ﮐﺴـﯽ ﺩﻭﺳﺘــﻢ ﺩﺍﺷﺘـﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﯾـﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﺳـــــَــــﺮﺩﻡ …
ﻣﺜـﻞ ﺩﯼ , ﻣﺜـﻞ ﺑﻬﻤـــﻦ , ﻣﺜـﻞ ﺍﺳﻔﻨــــــﺪ
ﻣﺜـﻞ ﺯﻣﺴﺘــــﺎﻥ
ﺍﺣﺴــــــﺎﺳـﻢ ﯾـﺦ ﺯﺩﻩ
ﺁﺭﺯﻭﻫـــﺎﯾـﻢ ﻗﻨﺪﯾــــﻞ ﺑﺴﺘــﻪ
ﺍﻣﯿــــــﺪﻡ ﺯﯾــﺮ ﺑﻬﻤــﻦ ِ ﺳــﺮﺩ ِ ﺍﺣﺴــﺎﺳﺎﺗﻢ ﺩﻓــــــــﻦ ﺷـﺪﻩ ….
ﻧﻪ ﺑﻪ ﺁﻣـــــدنی ﺩﻝ ﺧﻮﺷــﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘـــــنی ﻏﻤﮕﯿــﻦ
ﺍﯾـﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﭘــُﺮ ﺍﺯ ﺳﮑـــــــــﻮﺗـﻢ ..
خدایا...
از این به بعد به مخلوقاتت
یک مترجم ضمیمه کن
اینجا هیچ کس
هیچ کس را نمی فهمد..
انسانها ؛ هرچه بیرونشان ساکت تر باشد فریاد درونشان بیشتر است ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ بود ...؛ دیگر هرگز نخواهد بود؛ به خاطر بسپار ...!
افتادم به جاده ای که دوست می داشتم
و جاده مرا برد
برد
برد
به جایی که دوست نمی داشتم. . .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نپرس ! هیچ نپرس از دلم …
همین “چه خبر ؟”
همین “چه میکنی ؟”
این روزها سوال بدی است...
نـﮧ تـو نمیـבانــے
هـچڪْـس نمـے בانـد پشت ایـטּ چهره ے
آرام
בر בلـم چـه میـگذرב...
نمـے בانـے
ڪْسـے نمـے בانـב
ایـن آرامش ظـآهـرے و ایـטּ בل نـآ آرام
چـقـבر פֿسـتـﮧ ام ڪْرבه اسـت
زندگے ڪُـטּ بـﮧ شیوס خُوכَت ، بآ قوآنیـטּِ خُوכَت . . .
مَرכُρ כِلشآטּ میخوآهَـכ
موضوعے برآے گفتُ گو כآشتـﮧ بآشنـכ
بَرآیشآטּ فرقے نمیڪنـכ چگونـﮧ هَستے
چـﮧ خوب . . . چـﮧ بـכ . . .
موضوعِ صُحبتشآטּ خوآهے شُـכ . . .
پَس زِنـכِگے ڪُـטּ بـﮧ شیوס خُوכَت . . .
چـﮧ خوب . . . چـﮧ بـכ . . .
نـــه نمیــــدانــــی!
هیـــــچ کـــس نمـی دانــــد
پشتــــــــ ایـن چهــــره ی آرام،
در دلــــــــــم چــه مـی گـذرد!
نـــه نمیــــدانــــی!
هیـــــچ کـــس نمـی دانــــد
ایـــن آرامــش ظــاهــر و ایــن دل نــا آرام
چقــــدر خستـــــــه ام میـــکنــد…!
گاهی همه چیز قفل میشود!
ذهنت...
فکرت...
زبانت...
و پیامدش میشود...
سکوت...
سکوتی نه چندان خوشایند....
می دونی ... باید بفهمی وقتی دلت می گیره تنهایی … باید یاد بگیری از هیچ کس توقع نداشته باشی باید عادت کنی که با کسی درد دل نکنی باید درک کنی که هر کس مشکلات خودشو داره باید بفهمی وقتی ناراحتی … دلتنگی … یا بی حوصله ای … هیچ کس حوصله ی تو رو نداره دیگه باید فهمیده باشی همه رفیقِ وقتای خوشی اند
می دانی ؟!
دلم یک آمدن می خواهد ،
بی هیچ رفتنی و یک همدم که خیانت نداند !
وقتی به یکــی تو زندگــیت زیاد اهمیت میدی , اهمیتتو تو زندگیش از دســـت میــــدی...!!! دقیقــــا به همیــــــن راحتـــــــــی!!!!
خــــــــدایا
من به کدامین دلتنگی خندیدم
که این چنــــــــــین دلـــــتنگم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خودتان را
در قلب هیچ آدمی نچپانید
جا نمی شوید
فقط چروک می شوید..
او همــــ آدم استـ
اگـــــــر دوستتــ دارم هـــآیتـ را نشنیـــــده گرفتــــــ
غصه نخــــور
اگــــر رفتـ گریـــــــه نکن
یکــــ روز چشمــــهآی یکــــ نفر عــــآشقش میکند
یکـــــ روز معنی کمـــ محلی را می فهمد
یکــــــ روز شکستـــــــــــ ن را درک میکند
آن روز می فــــــهمد آه هـآیی که کشیدی
از تـــــه ِ تـــــهِ قلبتـــــ بوده!
می فهــــمد شکـــــستـ ن یک آدم تــــآوان سنگینی دآرد..
گـآهـــے פـرفـهــآ وزטּ نــבآرنـב
ریـتمــ نــבآرنـב
آهـنـگــ نــבآرنـב
امـآ פֿـوبــ گــوشـ ڪـטּ...בرב בآرنـב
باز باران، با ترانه میخورد بر بام خانه
خانه ام کو؟ خانه ات کو؟ آن دل دیوانه ات کو؟
روزهای کودکی کو؟ فصل خوب سادگی کو؟
یادت آید روز باران گردش یک روز دیرین؟
پس چه شد دیگر? کجا رفت؟
خاطرات خوب و رنگین
در پس آن کوی بن بست در دل تو? آرزو هست؟
کودک خوشحال دیروز ،غرق در غمهای امروز
یاد باران رفته از یاد ،آرزوها رفته بر باد
... ... ... ... ... ... ... ...
باز باران، باز باران میخورد بر بام خانه
بی ترانه ،بی بهانه، شایدم گم کرده خانه !
!!!چه رسم جالبی است
...محبتت را می گذارند پای احتیاجت …
...صداقتت را می گذارند پای سادگیت …
...سکوتت را می گذارند پای نفهمیت …
...نگرانیت را می گذارند پای تنهاییت …
...و وفاداریت را پای بی کسیت …
!!!و آن قدر تکرار می کنند که خودت باورت می شود
که تنهایی و بی کس و محتاج...
...آدم ها آن قدر زود عوض می شوند …
آن قدر زود که تو فرصت نمی کنی به ساعتت نگاهی بیندازی...
و ببینی چند دقیقه بین دوستی ها تا دشمنی ها فاصله افتاده است …
بعضی چیزا رو نمی شه نوشت
بعضی چیزا رو نمی شه گفت
بعضی چیزا رو فقط می شه احساس کرد
بعضی بغضا رو نمی شه شکست
بعضی بغضا رو فقط باید قورت بدی
بعضی دردا رو نمی شه فریاد زد
بعضی دردا رو فقط می شه اشک ریخت.....
ایـن رٌوزهــا
عَـجـیــب دٍلَـــم بَـــچگـی مـی خواهـد ...
خَستـــہٍ اَم
فَـــقَــط یـــڪ قَـــلَــم لٌــطـفاً ...
مــــــی خواهـــم خـودم را خط خـطی ڪنـــم
خـــدایـــا !...
خطـــا از من است ، مـــــے دانــم!
از من کـــہ سالـهـاست گفتـــہ ام " ایاکــــــ نعبد "
اما بـــہ دیگران هم دل سپرده ام...
از من کـــہ سالهـــاست گفتـــہ ام " ایاکـــ نستعیـــن
"
اما بـــہ دیگــــران هــــم تکیـــہ کـــرده ام
اما رهایم نکن ...
بیش از همیشـــــہ دلتنگــــم ...
بـــہ اندازه ی تمــــــام روزهــــای نبودنـــ ...
کسی که توحرفاش زیاد میگه بیخیال
بیشتر از همه فکر خیال داره
فقط دیگه حال وحوصله بحث وصحبت نداره !!!
بیخیال ...
گاهی دلت از سن و سالت می گیرد
میخواهی کودک باشی
کودک به هر بهانه ای به آغوش غمخواری پناه می برد
و آسوده اشک می ریزد
بزرگ که باشی
باید بغض های زیادی را بی صدا دفن کنی ..
باورت بشود یا نه
روزی میرسد كه دلت برای هیچ كس به اندازه من تنگ نخواهد شد!
برای نگاه كردنم...
اذیت كردنم...
خندیدنم...
برای تمامی لحظاتی كه در كنارم داشتی!
روزی خواهد رسید
كه در حسرت تكرار دوباره من خواهی بود...
میدانم روزی دیگر نیستم!!
و هیچ كس تكرار من نخواهد شد....
نقـش یـــک درخــت خشک را
در زنـدگی بازی می کـنم
نمیـدانم که بایـد چشم انتظار بهار باشم
یا هیزم شکن پـیــر…
من به هر تحقیری که شدم با صدای بلند خندیدم ....
نام مرا گذاشتند "با جنبه" ! بی آنکه بدانند؛
خندیدم تا کسی صدای شکسته شدن قلبم را نشنود
از یه جایی به بعد آدم دیگه دوست نداره همه چی درست بشه !
دوســـت داره همــه چــــی تمــــوم بشــــه . . .
زندگی وقت کمی بود و نمیدانستیم